Επίθεση σε εκδήλωση της ΕΕΔΑ

Σήμερα, Δευτέρα 8 /02, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, πραγματοποίησε εκδήλωση για την αλλαγή του κώδικα ιθαγενείας. Ομιλητές ήταν ο Γιάννης Παναγόπουλος, Πρόεδρος Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος, ο Χάρης Κυριαζής, Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Βιομηχάνων, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ο Δημήτρης Μπράτης, Πρόεδρος Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας, ο Δημήτρης Παξινός, Πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ο Κωστής Παπαιωάννου, Πρόεδρος Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και ο Δημήτρης Χριστόπουλος, επικ. Καθηγητής Παντείου πρόεδρος της δ.σ. της Ένωσης. Τη συζήτηση θα συντόνιζε ο καθηγητής Νίκος Αλιβιζάτος, μέλος του δ.σ. της Ένωσης.
Μολονότι από νωρίς έγινε αντιληπτή από τους οργανωτές της εκδήλωσης η παρουσία ακροδεξιών αποφασίστηκε να ξεκινήσει η εκδήλωση. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, και με αφορμή την αποχώρηση του προέδρου της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλου, η ομάδα των ακροδεξιών σηκώθηκε κι άρχισε την επίθεση προς τους ομιλητές και παρευρισκομένους, τραγουδώντας ταυτοχρόνως τον εθνικό ύμνο- προπηλακισμοί, σκουντήματα, και άλλα τέτοια … Η επίθεση σταμάτησε με την είσοδο των ΜΑΤ.
Αυτά γίνηκαν και σήμερα.

Και ερωτώ…
1. Ποιοι είναι εναντίων ποιών; Ποιοι είναι οι πατριώτες και ποιοι οι προδότες;
2. Ποιον ωφελεί η φασιστοποίηση της κοινωνίας μας;
3. Ποια Ελλάδα θα παραδώσουμε στα παιδιά μας και ποιος θα έχει την ευθύνη;

Αναδημοσίευση απο Ελευθεροτυπία 4/02/2010

Προχωρά η δημιουργία του νέου Κέντρου Υποδοχής Μεταναστών στη Μυτιλήνη

Μυτιλήνη

Το «κάτεργο» όπως είχε χαρακτηριστεί το κέντρο υποδοχής μεταναστών στην Παγανή Λέσβου έκλεισε και ήδη προχωρά η δημιουργία του νέου Πρότυπου Ανοιχτού Κέντρου Καταγραφής μεταναστών στην Ουτζά λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Μυτιλήνη.

Η σύμβουλος του Υπουργού σε θέματα μεταναστών Αφροδίτη Αλ Σαλέχ μαζί με ομάδα υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου συνυπέγραψαν σήμερα με τον Διοικητή του στρατιωτικού σχηματισμού στη Λέσβο, την παραχώρηση του απαραίτητου οικοπέδου των 90 στρεμμάτων.

Πώς θα είναι τώρα αυτό το πρότυπο κέντρο; «Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, λέει η κ. Αλ Σαλέχ έχει δημιουργήσει μαζί με τα Υπουργεία Υγείας και Εσωτερικών μια ομάδα εργασίας για αλλαγή του τρόπου λειτουργίας όλων αυτών των κέντρων.

Το νέο Κέντρο θα είναι χωρητικότητας 350 ατόμων το μέγιστο, ενώ θα διαθέτει όλες τις πολεοδομικές και λειτουργικές προδιαγραφές. Θα έχει πολύ ελεύθερο χώρο, χώρο συνάντησης, σίτισης και υπαίθριους χώρους άθλησης.

Ήδη είναι έτοιμοι να σταλούν στη Μυτιλήνη 100 ελαφράς κατασκευής οικίσκοι οι οποίοι είχαν χρησιμοποιηθεί για να φιλοξενηθούν αστυνομικοί στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004. Σε κάθε έναν χωράνε τέσσερα με πέντε άτομα.

Μια Αυλή χωρίς θαύματα

Εκεί, κάπου στην Αχαρνών.
«Σε μια λαϊκή γωνιά της Αθήνας. Όλο το έργο διαδραματίζεται μέσα σε μια αυλή με πολλά δωμάτια, όπου σε καθένα από αυτά μένει και μια οικογένεια»…
Η περιγραφή στο θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Η αυλή των θαυμάτων» ταιριάζει ιδανικά στην αυλή που επισκεφτήκαμε. Το μόνο που αλλάζει είναι τα ονόματα. Ο Ιορδάνης γίνεται Χασάν και η Αννέτω, Αζίζα. Ίσως και κάτι ακόμα: στη σύγχρονή μας αυλή οι νοικάρηδες… δεν ελπίζουν πια σε θαύματα.

Εκεί, κάπου στην Αχαρνών.
Μια εσωτερική αυλή με επτά κατοικημένα δωμάτια και τρία εγκαταλελειμμένα. Κάποτε, στη δεκαετία του ’50, στην αυλή αυτή οι νοικάρηδες θα ήταν Έλληνες από φτωχά κοινωνικά στρώματα. Απελπισμένοι και ανυπεράσπιστοι μεροκαματιάρηδες με το όνειρο της μετανάστευσης προς την Αυστραλία ως μόνιμη επωδό – «Θα βγάλω χαρτιά, θα πάω στην Αυστραλία… εκεί που βρίσκουνε ακόμη και χρυσάφι», όπως θα έλεγε κι ο Μπάμπης και θα ονειρευόταν η Βούλα, του Καμπανέλλη κι όχι μόνο.


Σήμερα, οι νοικάρηδες είναι Σομαλοί: η οικογένεια του Αλί με τρία ανήλικα παιδιά, του Μαχμούτ με δύο ανήλικα παιδιά, της Ρουν και της Φατούμ, μόνες μητέρες με τα μωρά τους, και αρκετοί νέοι άντρες. Στο σύνολο 37 άτομα.

Μια σιδερένια πόρτα οδηγεί στην αυλή των επτά δωματίων. Τρία δωμάτια στο ισόγειο, άλλα δύο στο υπόγειο, με ένα κοντραπλακέ να προστατεύει την είσοδο από τα νερά της βροχής, και δύο ακόμα εκεί όπου άλλοτε θα ήταν ο περιστερώνας και το πλυσταριό. Η κατεστραμμένη σκεπή είναι καλυμμένη από σκληρό μουσαμά. Τα κρεμασμένα ρούχα στην ταράτσα και παραδίπλα το τσουκάλι με τις πατάτες και τα κρεμμύδια, δίχως κρέας, να μουλιάζουν. Στην κουπαστή της σιδερένιας σκάλας να ανεμίζει ξέπνοη η ελληνική σημαία, που μόνοι τους αναρτήσανε πιστεύοντας ότι θα τους βοηθήσει.


Εντός της αυλής, οι ένοικοι των διπλανών πολυκατοικιών παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους – ένδειξη, αν μη τι άλλο, πως δεν φοβούνται τους αλλοδαπούς γειτόνους.

Σε αντίθεση με τους πιθανούς νοικάρηδες του ’50, οι τωρινοί εκπλήρωσαν το όνειρο της μετανάστευσης. Με μύριες όσες δυσκολίες και αμφίβολες ελπίδες κατόρθωσαν να αποδράσουν από την πάντα εμπόλεμη Σομαλία και να φτάσουν στη Γη της Επαγγελίας: την Ευρώπη. Κι αν τις πρώτες μέρες πίστεψαν ότι τα κατάφεραν, η σκληρή πραγματικότητα της Ελλάδας τούς προσγείωσε. Κάποιοι από δαύτους προχώρησαν σε αίτημα ασύλου. Οι περισσότεροι όμως δεν μπήκαν στον κόπο, καθώς καλά το γνώριζαν πως δεν θα είχε κανένα όφελος. Σχεδόν κανείς Σομαλός δεν έχει αναγνωριστεί πρόσφυγας στην Ελλάδα, εν αντιθέσει με τους Σομαλούς της λοιπής Ευρώπης και των ΗΠΑ. Και η πολιτική βούληση για αλλαγή του συστήματος ασύλου είναι για δαύτους μια πληροφορία που μήτε την έλαβαν ποτέ μήτε θα την πιστέψουν.

Παγιδευμένοι στην Ελλάδα από τον Κανονισμό του Δουβλίνου περιμένουν, ελπίζουν και ονειρεύονται τη στιγμή που θα μπορέσουν να αποδράσουν για άλλη μια φορά ακολουθώντας το δρόμο των προηγούμενων νοικάρηδων, των Αφγανών. Όμως το ξέρουν καλά, πως η πύλη εξόδου είναι πλέον ερμητικά κλειστή.

Κι η μπουλντόζα του Καμπανέλλη, που ξεριζώνει την αυλή και τους νοικάρηδές της, στη σύγχρονή μας τραγωδία έχει τη μορφή της διακοπής νερού και ηλεκτρικού: Ο ιδιοκτήτης αποφάσισε πως δεν τους θέλει άλλο – θα έχει κι αυτός τα δίκια του. Κι έτσι διέκοψε τις παροχές. Κι οι Σομαλοί νοικάρηδες ένας ένας εγκαταλείπουν. Κι αυτοί που παραμένουν είναι οι μάνες με τα μωρά που δεν μπορούν να κοιμούνται στο δρόμο, σε πάρκα και πλατείες, μήτε να βρουν κατάλυμα, όπως ο Αμπντούλ Μοχάμετ που κάθε βράδυ διασχίζει το υπό (διπλή ή τριπλή;) ανάπλαση Πεδίο Άρεως και σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο από όπου πηδάει στην ταράτσα ενός παραπήγματος όπου κρύβει ένα βρόμικο στρώμα (τη μοναδική του περιουσία), ώστε να μπορεί να κλείσει με ασφάλεια τα μάτια του για λίγες ώρες κάτω από τη σκέπη του διόλου φιλικού ουράνιου θόλου.

Όμως η απαίτηση απομάκρυνσης από το χώρο θα έρθει σύντομα και τότε αυτοί οι Σομαλοί θα ακολουθήσουν την άγνωστη μοίρα των Σομαλών της Βεραντζέρου, που με τον ίδιο τρόπο αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το κατάλυμά τους. Άλλωστε, δίχως νερό και ηλεκτρικό ο κίνδυνος της μόλυνσης είναι υπαρκτός όχι μόνο για τους ίδιους αλλά για όλη τη γειτονιά – την οπωσδήποτε φτωχή γειτονιά. Αλλά ποιος νοιάζεται; Μήτε ο Δήμος μήτε η Νομαρχία.

Κι έτσι όπως φεύγαμε με την ψευδή υπόσχεση βοήθειας, μια κυρία, Ελληνίδα, μας φώναξε από το μπαλκόνι της διπλανής πολυκατοικίας… «Σας παρακαλώ, βοηθήστε τους, είναι καλοί άνθρωποι».

«Ραμόνα, θυμήσου τώρα τα παλιά…», όπως θα τραγούδαγε η Αννέτω – αλλά ποιος την ακούει, πλέον; Πλην αυτών που είναι σε κοινή μοίρα.

***

Υ.Σ. Η ανάγκη ύπαρξης καταλύματος εντός ή εκτός Αθήνας για τις ευάλωτες ομάδες που κατάγονται από χώρες που δεν μπορούν να απελαθούν λόγω πολέμου και άλλων δεινών, είναι άμεση. Δεν είναι ζήτημα φιλανθρωπίας ή ανθρωπισμού, αλλά πολιτικής ευφυΐας και υποχρέωσης για την προστασία του κοινωνικού συνόλου.

Μια ζωή από ματαιώσεις

[ Είναι όλοι αυτοί Έλληνες; Είναι.]

Ριχάρδος ή Κώστας; Ριχάρδος, αλλά μικρό με φώναζαν Κώστα, έτσι, για ευκολία.

Μητέρα από τις Σεϋχέλλες και πατέρας από Γκάνα. Γνωρίστηκαν και ερωτεύτηκαν στη Βηρυτό, όπου η μητέρα πήγε ως οικονομικός μετανάστης και ο πατέρας με τη ναυτιλιακή εταιρεία όπου δούλευε. Εκεί, κάπου στα 1975, όταν ξεσπά ο εμφύλιος πόλεμος στον Λίβανο και η Βηρυτός διαιρείται κατά μήκος της μουσουλμανικής και χριστιανικής γραμμής, η εταιρεία του πατέρα μεταφέρεται στην Ελλάδα και οι γονείς του Ριχάρδου ακολουθούν. Λίγους μήνες μετά, γεννιέται και ο Ριχάρδος ή Κώστας.

Ο Ριχάρδος γεννήθηκε και μεγάλωσε στους Αμπελόκηπους Αθηνών. Στην ηλικία των 5 ετών οι γονείς του χώρισαν και ο πατέρας έφυγε από την Ελλάδα. Έμειναν μόνοι, ο Ριχάρδος και η μητέρα του, η οποία εργαζόταν ως οικιακή βοηθός για να μεγαλώσει το γιο της. Ο Ριχάρδος έδινε από πολύ μικρός καθημερινές μάχες. Εξάλλου ήταν μαύρος από μονογονεϊκή οικογένεια χαμηλού εισοδήματος. Διόλου εύκολος συνδυασμός.
Φοίτησε στο 19ο Δημοτικό και στο 56ο Γυμνάσιο Αμπελοκήπων και ακολούθησε το 6ο Τεχνικό Επαγγελματικό Λύκειο. Σε όλη τη διάρκεια των μαθητικών του χρόνων ήταν ο μόνος «Έλληνας με ξενικά χαρακτηριστικά», όπως συνηθίζει να λέει. Προβλήματα πολλά δεν αντιμετώπισε, αλλά όπως τονίζει «είναι θέμα χαρακτήρα. Ήμουν δυνατός και ήξεραν πως δεν μπορούσαν να μου ‘‘την πουν’’».

Από την ηλικία των 14 χρόνων συμμετείχε στην ομάδα μπάσκετ και στην ομάδα στίβου. Συνέχισε στίβο στην ομάδα του Πανελληνίου και κατόρθωσε να είναι ο 7ος στην κατηγορία του. Όμως οι πόρτες ήταν κλειστές στη συμμετοχή του στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Όχι πως δεν είχε τα προσόντα. Τουναντίον. Απλώς δεν είχε ιθαγένεια.

Στην ηλικία των 20 ετών αποφάσισε να εγκαταλείψει τον αθλητισμό. «Με κούρασε ψυχολογικά αυτή η άρνηση. Εξάλλου είχα φτάσει όσο ψηλά μου επιτρέπανε. Για παραπάνω… προϋπόθεση αποτελούσε η ιθαγένεια»

Ο Ριχάρδος άλλωστε δεν ζούσε μια εύκολη ζωή. Εκτός από το σχολείο και τον αθλητισμό, ήταν υποχρεωμένος και να εργάζεται, αρχικά για να συνεισφέρει στην οικογένεια, και κατόπιν, με την ενηλικίωσή του, για να έχει τα απαραίτητα ένσημα και να ανανεώνει την κάρτα παραμονής του. «Θυμάμαι να είμαι πάντα σε ένα κυνήγι ενσήμων. Οι φίλοι μου είχαν την πολυτέλεια να αναζητούν μια καλή δουλειά, ακόμα και να μένουν άνεργοι. Εγώ όχι. Έπρεπε να κάνω όποια δουλειά έβρισκα μόνο και μόνο για να μη χάσω την κάρτα παραμονής και με απελάσουν»

Έδωσε Πανελλήνιες και πέρασε στη σχολή Εμποροπλοιάρχων – ήθελε να ακολουθήσει το δρόμο του πατέρα του. Αλλά δεν υπολόγισε έναν παράγοντα: η σχολή ήταν πολύ μακριά και για να πηγαίνει και να μπορεί ταυτοχρόνως να εργάζεται, θα έπρεπε να έχει μεταφορικό μέσο. Όμως, για να βγάλει άδεια οδήγησης (για μηχανάκι) έπρεπε το τότε Υπουργείο Μεταφορών να τον ταυτοποιήσει ως κάτοχο Πράσινης Κάρτας. Την εποχή όμως εκείνη δεν υπήρχε παρόμοιο σύστημα ταυτοποίησης στο Υπουργείο Μεταφορών.

Έτσι, ματαιωμένος για άλλη μια φορά, εγκατέλειψε τα σχέδιά του για σπουδές και αφοσιώθηκε στην προσπάθεια της πολιτογράφησής του. Την πρώτη φορά που ξεκίνησε τις διαδικασίες απευθύνθηκε σε δικηγόρο. Ήταν 20 χρονών. Ο δικηγόρος τού ζήτησε και έλαβε 500.000 δρχ. ως αμοιβή. Πέρασαν όμως δύο χρόνια και δεν είχε λάβει καμία απάντηση. Έτσι, αποφάσισε να αναλάβει μόνος του.

Τα λοιπά πέντε χρόνια θα τα περάσει μεταξύ Δήμου, Περιφέρειας και Υπουργείου Εσωτερικών. «Η διαδικασία σκάλωνε στο ότι το Υπουργείο Εσωτερικών χρειαζόταν ισχύουσα κάρτα παραμονής για να προχωρήσει στην πολιτογράφηση, αλλά εγώ, όπως και χιλιάδες άλλοι, τη λάμβανα πάντα ληγμένη»

Ήταν 25 χρονών όταν επιτέλους κατόρθωσε να βγάλει άκρη: την ισχύουσα κάρτα τη λάμβανε το ΥΠΕΣ αλλά δεν την καταχώριζε στο σύστημα. Βρήκε την κάρτα του σε μια πελώρια κούτα, εκεί, σε κάποιο από τα αρμόδια γραφεία. «Δεν θέλω να πιστέψω ότι το έκαναν σκόπιμα επειδή είμαι μαύρος. Αλλά και πάλι… για ποιον άλλο λόγο να το έκαναν; Ίσως για χρήματα. Αλλά εγώ ποτέ δεν θα λάδωνα για να πάρω την ελληνική ιθαγένεια»

Η υπηκοότητα του παραχωρήθηκε στις 25 Μαΐου 2003. Ήταν 27 χρονών. «Θυμάμαι την ημέρα εκείνη ως την πιο ευτυχισμένη της ζωής μου»

«Τι άλλαξε την ημέρα εκείνη πραγματικά;» τον ρωτάμε. «Τίποτα» απαντά ύστερα από σκέψη. «Απλώς σταμάτησα να φοβάμαι. Ένιωσα ότι απέκτησα πλέον το δικαίωμα να διεκδικήσω τα όνειρά μου»

«Έγινες Έλληνας με αυτό το χαρτί;» «Όχι. Ήμουν Έλληνας»

«Τι είναι η ελληνικότητα;» «Η γλώσσα», απαντά δίχως δισταγμό, και συμπληρώνει: «Πατρίδα είναι η συνείδηση, η αλληλεπίδραση με τους ανθρώπους που μοιράζεσαι την ίδια κοινωνία, τους ίδιους κανόνες, τα ίδια προβλήματα»

«Το χρώμα δεν επηρεάζει;» «Ποτέ δεν αντιλήφθηκα τον εαυτό μου ως μαύρο, ως διαφορετικό. Μόνο μέσα από την αντίδραση των άλλων, που άλλες φορές ήταν υπερβολικά θετική ή δίχως λόγο αρνητική. Ποτέ όμως απολύτως φυσιολογική»

«Τι έκανες μόλις πήρες την υπηκοότητα;» «Πήγα φαντάρος. Στις Ειδικές Δυνάμεις. Ήμουν, έως τότε, ο τρίτος που κατάφερε να γίνει δεκτός στο Σώμα των Ειδικών Δυνάμεων»
«Γιατί εκεί;» «Γιατί μου άρεσε ο αθλητισμός και γιατί έμοιαζε δύσκολο»

«Πώς σε δέχθηκαν μέσα;» «Ε, προφανώς είχα ασύλληπτα καψώνια, κυρίως κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής μου για τις Ειδικές Δυνάμεις. Αλλά ήθελα να πετύχω, οπότε άντεξα»

«Δεν ένιωσες την ανάγκη να αποδείξεις και να επιδείξεις την ελληνικότητά σου;» «Όχι. Ήξερα την παγίδα αυτή. Απλώς προσπαθούσα να μην αδικούμαι μόνο και μόνο επειδή είμαι Έλληνας με ξενικά χαρακτηριστικά»

«Αδικήθηκες ποτέ;» «Ε, βέβαια. Αφού πέρασα επιτυχώς τις εξετάσεις στη σχολή Ειδικών Δυνάμεων και ήρθα 36ος στο σύνολο, δηλαδή σε πολύ υψηλή θέση, με κόλπα με εμπόδισαν να καταταγώ στο σώμα αλεξιπτωτιστών. Ενώ πάντα παίρνουν τους πρώτους 41, όταν με είδε ο διοικητής έφερε ρύθμιση με την οποία κατ’ εξαίρεση εκείνη τη χρονιά θα έπαιρναν μόνο τους πρώτους 35! Το κακό είναι ότι μαζί με εμένα αδικήθηκαν και οι άλλοι!»

Σήμερα, ο Ριχάρδος, ως νομικά κατοχυρωμένος Έλληνας πολίτης, εργάζεται στα ΕΛΤΑ με σύμβαση έργου και οδηγεί νταλίκες που μεταφέρουν αυτοκίνητα της Hertz, και, στον ελεύθερο χρόνο του, ονειρεύεται την επόμενη ημέρα. Στην ερώτησή μας σχετικά με το νομοσχέδιο που φέρνει η κυβέρνηση για την αλλαγή του κώδικα ιθαγένειας, δεν απαντά. Χαμογελά πονηρά. Είναι προφανές πως δεν πιστεύει πως θα συμβεί κάτι παρόμοιο. «Δηλαδή τα παιδιά πλέον θα παίρνουν την ιθαγένεια δίχως να περνάνε την ταλαιπωρία που πέρασα εγώ;» εκστομίζει δειλά και ύστερα αφήνεται σε σκέψεις.

Τι θα ήθελες να συμβουλεύσεις τα παιδιά που θα πάρουν σε λίγους μήνες την ελληνική ιθαγένεια; «Keep walking… Έχει πολύ δρόμο μετά»

*

Με τη νέα χρονιά η κυβέρνηση φέρνει νομοσχέδιο βάσει του οποίου τα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα ή ήρθαν σε μικρή ηλικία και φοίτησαν σε ελληνικό σχολείο για 3 ή 6 χρόνια θα μπορούν να λαμβάνουν την ελληνική ιθαγένεια.
Η διαδικτυακή δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου που ολοκληρώθηκε την 7η Ιανουαρίου δημιούργησε την εντύπωση ότι οι Έλληνες αντιδρούν «καθέτως και οριζοντίως», για να χρησιμοποιήσω την έκφραση βουλευτή του ΛΑΟΣ. Τα σχόλια όμως στην ηλεκτρονική αυτή διαβούλευση σε καμία περίπτωση δεν είναι αντιπροσωπευτικά της ελληνικής κοινωνίας. Όχι μόνο γιατί οι χρήστες του διαδικτύου δεν ξεπερνούν το 15% του πληθυσμού, αλλά και γιατί η ομοιομορφία των ενθέρμως αρνητικών μηνυμάτων πρόδιδε την προέλευση και το στόχο τους. Ήταν καταφανώς υποκινούμενα από συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα και λοιπούς σχηματισμούς που αναζητούν ταυτότητα, χώρο, αλλά και «πελατεία» (θορυβημένοι από την έλευση Σαμαρά).

Στην πραγματικότητα, θα δυσκολευτούμε να βρούμε έναν Έλληνα που με το χέρι στην καρδιά θα δεχόταν να περνάνε τα παιδιά αυτά τόσες ματαιώσεις όσες και ο Ριχάρδος μόνο και μόνο επειδή το χρώμα τους ή και το ονοματεπώνυμό τους δεν προσομοιάζουν στα δικά μας.

***

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην Athens Voice)

Η Ύπατη Αρμοστεία χαιρετίζει το Σχέδιο Νόμου για τα Πολιτικά Δικαιώματα και την Ιθαγένεια Αλλοδαπών

ΑΘΗΝΑ - Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α.) χαιρετίζει το Σχέδιο Νόμου του Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για την "Πολιτική συμμετοχή ομογενών αλλοδαπών και υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν νόμιμα και μακροχρόνια στην Ελλάδα".

Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία περιέχει σημαντικές αλλαγές στο δίκαιο της ιθαγένειας, οι οποίες είναι σύμφωνες με τα διεθνή και ευρωπαϊκά πρότυπα. Οι αλλαγές αυτές ενισχύουν τη διαδικασία ένταξης αλλοδαπών που διαμένουν επί μακρόν στη χώρα, στους οποίους, εκτός από μετανάστες, συμπεριλαμβάνονται πρόσφυγες, ανιθαγενείς και άλλα άτομα με παρόμοιες ανάγκες προστασίας.

«Το Σχέδιο Νόμου δημιουργεί τις συνθήκες για ομαλότερη ένταξη των μεταναστών και προσφύγων που βρίσκονται για πολλά χρόνια στην Ελλάδα, συμβάλλει στον περιορισμό της περιθωριοποίησής τους και συνεισφέρει στην ομαλή κοινωνική συμβίωση. Τούτο είναι προς όφελος των προσφύγων και μεταναστών αλλά και της ίδιας της χώρας και των πολιτών της», δήλωσε ο Γιώργος Τσαρμπόπουλος, Επικεφαλής της Υ.Α. στην Ελλάδα.

Η ανάγκη να διευκολυνθεί αποτελεσματικά η ενταξιακή διαδικασία υπηκόων τρίτων χωρών, μέσω της αναγνώρισης πολιτικών δικαιωμάτων και της παροχής δυνατότητας κτήσης της Ελληνικής ιθαγένειας, αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τους πρόσφυγες και τους ανιθαγενείς καθώς τα άτομα αυτά δεν μπορούν να απολαύσουν της προστασίας της χώρας καταγωγής τους (στην περίπτωση των ανιθαγενών δεν υπάρχει καν χώρα καταγωγής). Οι άνθρωποι αυτοί είναι υποχρεωμένοι να χτίσουν τη ζωή τους στη χώρα υποδοχής χωρίς την προοπτική -τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα - να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.

Η Υ.Α. θεωρεί πως η δημιουργία ευνοϊκού κλίματος για την ομαλή και αποτελεσματική ένταξη των υπηκόων τρίτων χωρών –μεταξύ των οποίων και άτομα που χρήζουν διεθνούς προστασίας- είναι ένα σημαντικό ενθαρρυντικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Εάν αυτοί είναι Έλληνες, εμείς τι είμαστε;

Το πρωί της Κυριακής, 10/1, μια ομάδα τριάντα νεαρών, μέλη της προφανώς ακροδεξιάς ή φασιστικής οργάνωσης «Αυτόνομο Δίκτυο», εισέβαλε σε αντιρατσιστική εκδήλωση που οργάνωνε η κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» του 7ου Διαμερίσματος, σε πολιτιστικό σύλλογο στους Αμπελόκηπους. Οι «εισβολείς» φορώντας λευκά προσωπεία, πέταξαν τρικάκια που έγραφαν «τέλος στη μετανάστευση» και «φτάνει πια με τους μετανάστες» και αφού έγραψαν τα αντίστοιχα με σπρέι στους τοίχους του συλλόγου και λοιδόρησαν τους παρευρισκομένους, μεταξύ των οποίων ήταν και μικρά παιδιά, απεχώρησαν συντεταγμένα.

Παρόμοια γεγονότα συμβαίνουν δυστυχώς όλο και πιο συχνά στην Αθήνα (από τον Άγιο Παντελεήμονα έως το Νέο Κόσμο) αλλά και στο σύνολο της Επικράτειας, με χαρακτηριστικότερα όλων τις συνεχείς επιθέσεις προς αντιρατσιστικά στέκια στην Κρήτη και τον εμπρησμό εβραϊκής συναγωγής.

Αυτό όμως που εντυπωσιάζει από τη χθεσινή επίθεση είναι το γεγονός της βιντεοσκόπησης της όλης «επιχείρησης», το οποίο video, στη συνέχεια, αφού το μοντάρισαν και το έντυσαν μουσικά, το ανέβασαν περιφανώς στο youtube – σαφώς σίγουροι πως έχουν την αποδοχή της ελληνικής κοινωνίας. Εξάλλου, όπως και οι ίδιοι αναφέρουν, ότι πράττουν το πράττουν στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τον αδελφό Έλληνα που πλήττεται από την ακρίβεια και την ανεργία. Το εν λόγω video κλείνει με μια αφίσα με το slogan: «αν αυτός είναι Έλληνας, εσύ τι είσαι;» στην οποία απεικονίζεται ένας μαύρος συνάνθρωπός μας. Έχει δε εξαιρετικό ενδιαφέρον (πολιτικό) ότι το εν λόγω video, με το σχετικό κείμενο, έχει αναρτηθεί και στην επίσημη ιστοσελίδα της Νεολαίας ΛΑΟΣ Πειραιά! (το οποίο απο ότι είδα το κατεβάσανε!)

Το ζήτημα θα πρέπει να το αντιμετωπίσουμε ως πολιτεία αλλά κυρίως ως κοινωνία με τη δέουσα σοβαρότητα και προσοχή. Δεν πρόκειται μήτε για συγκρούσεις μεταξύ αριστεριστών και ακροδεξιών, μήτε για επιθέσεις πατριωτών με σκοπό τη λύτρωση του έθνους από το κακό, το μιαρό, το διεφθαρμένο στο όνομα του ταλαιπωρημένου Έλληνα . Ο μετανάστης, ο άλλος, ο ξένος, είναι σαφώς το πρόσχημα. Ποιους άραγε θα ωφελούσε και ποιους θα έπληττε ένας εμφύλιος μεταξύ υποτιθέμενων «πατριωτών» και «ανθελλήνων αντιρατσιστών»;

ΥΣ. Η δράση των ομάδων αυτών, κατά τη γνώμη μου, δεν εντάσσεται σε διαφορετική λογική και οικογένεια από αυτή των λοιπών οργανώσεων που αυτοαποκαλούνται τρομοκρατικές, όπως η οργάνωση που έδρασε το βράδυ του Σαββάτο στο Σύνταγμα.

Πολιτογράφηση αλλοδαπών: 11 σύντομες απαντήσεις

Απο Βασίλη Χρονόπουλο (www.diavatirio.net)

__________________________________________________

1.Το προτεινόμενο νομοσχέδιο αυξάνει τον αριθμό των αλλοδαπών που δικαιούνται τηνΕλληνική Ιθαγένεια σε σχέση με τον ισχύοντα Κώδικα Ιθαγένειας.

Πράγματι. Η βασική αλλαγή είναι ότι οι αλλοδαποί μπορούν να υποβάλλουν αίτηση σε πέντε χρόνια αντί για δέκα (ισχύων Κώδικας Ιθαγένειας). Κατά τα άλλα οι προϋποθέσεις δεν αλλάζουν ιδιαίτερα.

Η κυβέρνηση επιλέγει να δώσει τη δυνατότητα στους μετανάστες, όταν φτάσουν στα πέντε χρόνια νόμιμης διαμονής να επιλέξουν είτε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος είτε την ιδιότητα του Έλληνα πολίτη. Αυτό θα γίνει με δική τους απόφαση λαμβάνοντας υπόψιν τις πραγματικές ανάγκες αυτών και της οικογένειάς τους. Αυτοί που θα επιλέξουν την Ελληνική ιθαγένεια και είναι σε στρατεύσιμη ηλικία θα υποχρεωθούν να εκπληρώσουν την στρατιωτική τους θητεία σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία.

Στην πραγματικότητα αν δεν άλλαζε ο Κώδικας Ιθαγένειας βραχυπρόθεσμα πάνω από 100.000 μετανάστες που έχουν συμπληρώσει τα 10 χρόνια νόμιμης παρουσίας στη χώρα θα μπορούσαν να αποκτήσουν την Ελληνική ιθαγένεια. Ο ισχύων Κώδικας δεν προβλέπει προθεσμίες γεγονός που σημαίνει ότι η εκάστοτε κυβέρνηση μπορεί να καθυστερεί την έκδοση της σχετικής απόφασης αλλά, από την άλλη πλευρά, της δίνει το δικαίωμα να το κάνει και εξαιρετικά γρήγορα...

2.Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δίνει ιθαγένεια στους μετανάστες που ζουν στη χώρα μας.

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δίνει το δικαίωμα σε όσους πληρούν τις προϋποθέσεις του να αιτηθούν την απόκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας. Η ιθαγένεια δεν αποδίδεται αυτομάτως.
Αν δεν την επιθυμούν μπορούν έτσι κι αλλιώς να επιλέξουν την ιδιότητα του επί μακρόν διαμενόντος μετανάστη.

Σημειωτέον ότι:
Σε πέντε χρόνια οι Υπήκοοι Τρίτης Χώρας δικαιούνται να τους χορηγηθεί άδεια επί μακρόν διαμένοντος βάσει της οποίας θεωρούνται μόνιμοι κάτοικοι της ΕΕ με αυξημένη προστασία απέναντι στην απέλαση και στις διακρίσεις .

Οι αναγνωρισμένοι Πρόσφυγες δεν απελαύνονται από την στιγμή που αναγνωρίζονται ως τέτοιοι ενώ οι Κοινοτικοί έχουν από την πρώτη στιγμή και χωρίς καμία άλλη διατύπωση δικαίωμα εγκατάστασης και εργασίας σε όποια χώρα της ΕΕ θελήσουν.

3.Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δίνει ιθαγένεια στους “λαθρομετανάστες”.

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο δίνει ¨το δικαίωμα να ζητήσουν την ελληνική ιθαγένεια με προϋποθέσεις αυτοί που έχουν πάνω από πέντε χρόνια νόμιμης παραμονής. Το καθεστώς νομιμότητας το έχει δώσει το Ελληνικό κράτος μέσα από αρκετά δύσκολες διαδικασίες. Ευνοϊκότεροι όροι υπάρχουν μόνο για τα παιδιά που έχουν γεννηθεί ή έχουν μεγαλώσει στη χώρα

4.Κάποιοι λένε ότι σε λίγα χρόνια οι “ξένοι” θα είναι περισσότεροι από τους Έλληνες στην Ελλάδα

Υπερβολικό μεν αλλά σε κάτι αληθινό. Όσο δεν δίνουμε πρόσβαση στην ιθαγένεια όσοι αλλοδαποί έρχονται στην Ελλάδα θα παραμένουν για πάντα “ξένοι”. Το πόσο ξένος είναι αυτός που ζει 5, 10, 15 ή 20 και παραπάνω χρόνια στη χώρα είναι θέμα οπτικής....

Με τον νέο Κώδικα ο αριθμός των αλλοδαπών πολιτών θα μειωθεί κατά τον αριθμό αυτών που θα γίνουν αφού ακολουθήσουν τη νέα διαδικασία Έλληνες πολίτες.

5.Το προτεινόμενο νομοσχέδιο αλλοιώνει το εκλογικό σώμα της χώρας μας.

Το εκλογικό σώμα αλλοιώνεται όταν οι διαδικασίες σύστασης του είναι αδιαφανείς. Για παράδειγμα με τον προηγούμενο Κώδικα Ιθαγένειας (αναιτιολόγητο των αποφάσεων) οι κυβερνώντες μπορούν να επιλέξουν την απόδοση ιθαγένειας μόνο σε αυτούς που θα τους ψηφίσουν και να απορρίψουν όσους θέλουν. Μπορούν επίσης να εκβιάσουν την ψήφο χρησιμοποιώντας την μη ύπαρξη προθεσμίας για την έκδοση της τελικής απόφασης.

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο προτείνει “αντικειμενικοποίηση” των προϋποθέσεων και της διαδικασίας κτήσης της ιθαγένειας μέσω πολιτογράφησης. Αυτό σημαίνει σημαίνει ότι θα είναι γνωστό από πριν και σε όλους το ποιοι θα δικαιούνται να αιτηθούν και να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια. Αν καταχρηστικά απορρίπτονται αιτήσεις οι αιτούντες θα έχουν δικαίωμα προσφυγής.

6.Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις καλούν στη χώρα “λαθρομετανάστες”

Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις κανείς άνθρωπος χωρίς χαρτιά δεν μπορεί να επωφεληθεί της διαδικασίας πολιτογράφησης. Από την άλλη πρέπει να περιμένει τουλάχιστον 7 με 18 χρόνια αν προσπαθήσει να αποκτήσει δικαιώματα μέσω των παιδιών του που θα γεννηθούν ή θα μεγαλώσουν στην Ελλάδα. Το νομοσχέδιο δεν καλεί “λαθρομετανάστες”. Η προσπάθεια παραπληροφόρησης που έχει στηθεί γύρω από αυτό μπορεί...

7.Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις δίνουν Ελληνική ιθαγένεια σε εγκληματίες. Οι ελληνικές φυλακές είναι γεμάτη από αλλοδαπούς που έχουν τελέσει έγκλημα στη χώρα μας.

Προϋπόθεση πολιτογράφησης σύμφωνα με το άρθρο 5 (1β) είναι.
β. να μην έχει καταδικασθεί τελεσίδικα, κατά την τελευταία δεκαετία πριν από την υποβολή της αίτησης πολιτογράφησης, σε ποινή στερητική της ελευθερίας τουλάχιστον ενός έτους ή ανεξαρτήτως ποινής και χρόνου έκδοσης της καταδικαστικής απόφασης, για εγκλήματα προσβολών του πολιτεύματος, προδοσίας της χώρας, ανθρωποκτονίας από πρόθεση και επικίνδυνης σωματικής βλάβης, εγκλήματα σχετικά με την εμπορία και την διακίνηση ναρκωτικών, τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, διεθνή οικονομικά εγκλήματα, εγκλήματα με χρήση μέσων υψηλής τεχνολογίας, εγκλήματα περί το νόμισμα, αντίστασης κατά της αρχής, αρπαγής ανηλίκων, κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, κλοπής, απάτης, υπεξαίρεσης, εκβίασης, τοκογλυφίας, του νόμου περί μεσαζόντων, πλαστογραφίας, ψευδούς βεβαίωσης, συκοφαντικής δυσφήμισης, λαθρεμπορίας, εγκλήματα που αφορούν τα όπλα, αρχαιότητες, την προώθηση λαθρομεταναστών στο εσωτερικό της χώρας ή τη διευκόλυνση μεταφοράς ή προώθησής τους ή της εξασφάλισης καταλύματος σε αυτούς για απόκρυψη ή για παραβάσεις της νομοθεσίας για την εγκατάσταση και κίνηση αλλοδαπών στην Ελλάδα.

Ανεξάρτητα με την άποψη που έχει ο καθένας για την εγκληματικότητα των αλλοδαπών στη χώρα μας γίνεται σαφές ότι η αναφορά σε παραβατικούς μετανάστες σε σχέση με τον προτεινόμενο Κώδικα Ιθαγένειας είναι απλά εκτός θέματος.

Θα έλεγε κανείς μάλιστα ότι οι παραπάνω προϋποθέσεις είναι περισσότερο αυστηρές από ότι χρειάζεται....

8.Να δίνεται Ελληνική ιθαγένεια αρκεί να παραιτούνται αυτής που ήδη έχουν. Όχι στην διπλή ιθαγένεια

Αν γίνει αυτό τι θα απογίνει με τους Έλληνες του Εξωτερικού; Όταν αποκτούν την ιθαγένεια του τόπου διαμονής τους ή όταν είναι τέκνα δεύτερης και τρίτης γενιάς θα έχουν πρόσβαση στην Ελληνική ιθαγένεια;

9.Οι μετανάστες που θα αποκτήσουν την Ελληνική ιθαγένεια θα φέρουν εδώ τις οικογένειες τους και θα αλλοιώσουν τη σύνθεση της χώρας.

Δεν χρειάζεται να αποκτήσουν την ιθαγένεια για να καλέσουν την οικογένεια τους στη χώρα. Μπορούν να το κάνουν πολύ πριν (όταν συμπληρώσουν μόνο δυο και όχι πέντε χρόνια νόμιμης παραμονής στη χώρα). Το προβλέπει το Προεδρικό Διάταγμα που ενσωματώνει στο εθνικό δίκαιο της ευρωπαϊκή οδηγία περί οικογενειακής επανένωσης .
Άρθρο 5 ΠΔ 131/06

Προϋποθέσεις για την οικογενειακή επανένωση

1.Ο υπήκοος τρίτης χώρας που κατοικεί νόμιμα στην Ελλάδα για διάστημα δύο ετών δικαιούται να ζητήσει, κατόπιν αίτησής του, την είσοδο και διαμονή στη Χώρα μελών της οικογένειάς του, κατά το άρθρο 4 του παρόντος. Η αίτηση υποβάλλεται και εξετάζεται όταν τα μέλη αυτά διαμένουν εκτός της ελληνικής επικράτειας.

10.Η μη προσφυγή σε δημοψήφισμα είναι αντισυνταγματική.

Γενικά όταν κάτι δεν μας αρέσει το βαφτίζουμε αντισυνταγματικό. Το δημοψήφισμα προβλέπεται ως θεσμός από το Σύνταγμα μας στο άρθρο 44 παρ2 και δεν λέει πουθενά ότι όταν πολλοί ή λιγότεροι πολίτες το θελήσουν μπορούν να προκαλέσουν τη διεξαγωγή του.
Σε κάθε περίπτωση το σύνταγμα μας προβλέπει ότι η πρωτοβουλία για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος ανήκει στο υπουργικό συμβούλιο και στη απόλυτη πλειοψηφία της Βουλής για εθνικά θέματα. Στην περίπτωση ψηφισμένου νομοσχεδίου απαιτείται αυξημένη πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνόλου της Βουλής μετά από πρόταση των δύο πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών...

Άρθρo 44

*2. O Πρόεδρoς της Δημoκρατίας πρoκηρύσσει με διάταγμα δημoψήφισμα για κρίσιμα εθνικά θέματα, ύστερα από απόφαση της απόλυτης πλειoψηφίας τoυ όλoυ αριθμoύ των βoυλευτών, πoυ λαμβάνεται με πρόταση τoυ Yπoυργικoύ Συμβoυλίoυ.

Δημoψήφισμα πρoκηρύσσεται από τoν Πρόεδρo της Δημoκρατίας με διάταγμα και για ψηφισμένα νoμoσχέδια πoυ ρυθμίζoυν σoβαρό κoινωνικό ζήτημα, εκτός από τα δημoσιoνoμικά, εφόσoν αυτό απoφασιστεί από τα τρία πέμπτα τoυ συνόλoυ των βoυλευτών, ύστερα από πρόταση των δύo πέμπτων τoυ συνόλoυ και όπως oρίζoυν o Kανoνισμός της Boυλής και νόμoς για την εφαρμoγή της παραγράφoυ αυτής. Δεν εισάγoνται κατά την ίδια περίoδo της Boυλής περισσότερες από δύo πρoτάσεις δημoψηφίσματoς για νoμoσχέδιo.

Aν νoμoσχέδιo υπερψηφιστεί, η πρoθεσμία τoυ άρθρoυ 42 παράγραφoς 1 αρχίζει από τη διεξαγωγή τoυ δημoψηφίσματoς.

11.Η χορήγηση ιθαγένειας σε μετανάστες είναι βόμβα στα θεμέλια της εθνικής και κοινωνικής συνοχής.

Οι μοναδικοί που ετοιμάζονται για πόλεμο και συγκρούσεις υιοθετώντας έναν ιδιαίτερα βίαιο λόγο είναι ένα μέρος από αυτούς που αντιτίθενται στις προτάσεις της κυβέρνησης. Κατά τα άλλα δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Οι πολίτες μιας χώρας αλλά και οι κάτοικοι της μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και προβλήματα. Βόμβα στα θεμέλια της κοινωνικής συνοχής μπορεί να αποτελέσει ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός από τα δικαιώματα ανθρώπων που είναι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας.