Παρασκευή 12 Ιουνίου 2009

Κάλεσμα εκπαιδευτικών (και όχι μόνο)

Αναδημοσίευση απο Διαβατήριο
_____________________________________________________________

Συνάδελφοι/συναδέλφισσες και φίλοι Στις 16/6/2006 και ώρα 09:00 στο Α΄ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών (Ευελπίδων) δικάζεται η πρώην Διευθύντρια του 132ου Δ.Σ. Αθήνας για τη δυνατότητα που έδωσε στους μετανάστες μαθητές/τριες του σχολείου μας να διδαχτούν την μητρική τους γλώσσα. Μαζί της δικαζόμαστε όχι μόνο εμείς, που τα χρόνια της θητείας της συναποφασίσαμε και υποστηρίξαμε όλες τις δράσεις που πραγματοποιήθηκαν στο σχολείο, αλλά παράλληλα και όλοι/ες οι εκπαιδευτικοί της πράξης που ονειρεύονται ένα σχολείο για όλα τα παιδιά και προσπαθούν να το πραγματοποιήσουν με την εκπαιδευτική τους πρακτική μέσα στις τάξεις.Σας καλούμε όλους και όλες να παρευρεθείτε μαζί μας στο δικαστήριο για να υποστηρίξουμε από κοινού το δικαίωμα στην παιδαγωγική ελευθερία, στην ισότητα και τη δημοκρατία. Εκπαιδευτικοί που υπηρέτησαν και υπηρετούν στο 132ο Δ. Σ. της Αθήνας Κορρέ Χρυσή Μακρυγιάννης ΓεώργιοςΜάστορα ΠολυξένηΠαπαδοπούλου ΕυρώπηΒασιλάκου ΠαρασκευήΠαυλοπούλου ΟλυμπίαΒουλαλάς Κλεάνθης Τσιροπούλου ΜαρίαΣκαρτίλας Σωτήρης Ευθυμίου ΤερέζαΣταυροπούλου ΗλιάναΧαραβιτσίδης Πέτρος Γεμιδοπούλου ΑικατερίνηΤαζοπούλου ΣτεργιανήΔείτε τα ψηφίσματα συμπαράστασης στα:http://www.alfavita.gr/anakoinoseis/ank1_6_9_0004.phpwww.132grava.net

_________________________________________________________

Θα είμαστε κι εμείς εκεί

Αφροδίτη Αλ Σάλεχ

Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009

ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ

Αναδημοσίευση απο Διαβατήριο
____________________________________________________________



Μπορείς να δεις τα πράγματα από πολλές οπικές γωνίες. Στην κρίση (κατευθυνόμενη ή πραγματική) που έχει ξεσπάσει τον τελευταίο καιρό γύρω από τους μετανάστες υπάρχουν ποκίλλες απαντήσεις. Αν από τη μια πλευρά προβάλλεται η βία από κάποιες άλλες προτείνονται σαφή μέτρα για την ένταξη των μεταναστών. Μάλλον η ένταξη είναι η πιο βιώσιμη λύση.
Η Στέλλα Πρωτονοταρίου και οι συνεργάτες της στο 132ο Δημοτικό Σχολείο της Γκράβας το κατάλαβαν αυτό από νωρίς. Πριν οι περισσότεροι από εμάς συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα οι ΔΑΣΚΑΛΟΙ της Γκράβας ξεκίνησαν μόνοι τους ένα εκπαιδευτικό πείραμα με και για τα παιδιά και τους γονείς της Γκράβας. Με στόχο την καλύτερη υποδοχή των παιδιών των μεταναστών στο σχολείο αλλά και την συνεισφορά στην προσπάθεια για την ένταξη των γονιών τους δημιούργησαν ένα πλαίσιο δραστηριοτήτων που θα μπορούσε κάποιος να το χαρακτηρίσει "πιλοτικό" για όλην την εκπαίδευση.

Όπως θα ξέρετε η Στέλλα Πρωτονοιταρίου δέχτηκε πολλές επιθέσεις για το έργο της και διώχτηκε από το σχολείο. Την Τρίτη 16 Ιουνίου θα παρουσιαστεί σε δικαστήριο ως κατηγορούμενη για την παραχώρηση αιθουσών του σχολείου για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου...
Εμείς μπορούμε μόνο να δηλώσουμε τη συμπαράσταση μας για την άδικη δίωξη της και τις απέραντες ευχαριστίες μας για το έργο που προσέφερε και που ελπίζουμε ότι θα συνεχίσει να προσφέρει για την εκπαίδευση, την ένταξη των μεταναστών και εν τέλει για την κοινωνική ευημερία στις πόλεις μας.

Δείτε περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα των δασκάλων του 132ου Δημοτικού Σχολείου της Γκράβας

Γίνετε μέλη στη σελίδα "132ο-Μια φορά και ένα καιρό, ήταν ένα σχολείο που χωρούσε όλα τα παιδιά..." στο facebook

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Και ο νικητής των εκλογών: το ΛΑΟΣ!

Από τις πρωτοβουλίες των κομμάτων μετά την επομένη των ευρωεκλογών, κατέστη σαφής ο νικητής των εκλογών και ο "αφέντης" του τόπου μας.
Δεν είναι άλλος από τον κ. Καρατζαφέρη και την ακροδεξιά παρέα του.
Δικαίως προξενεί εντύπωση το γεγονός ότι με μια αποχή της τάξεως του 50%, με μια ΝΔ που παρόλα τα δεινά άντεξε συγκεντρώνοντας το 32,29%, ένα ΠΑΣΟΚ που νίκησε συγκεντρώνοντας το 36,64%, και με τους οικολόγους που εισήλθαν για πρώτη φορά στην πολιτική σκηνή του τόπου συγκεντρώνοντας το 3,49%,
πάραυτα το κόμμα του 7,15% έχει τη δύναμη να θέτει την πολιτική και κυβερνητική ατζέντα.
Χίλια εύγε στο σύνολο της πολιτικής ηγεσίας μας!

Εφεξής ξεχνάμε τα περί κράτους δικαίου και τις λοιπές μπούρδες και ακολουθούμε τη ρητορική και την πολιτική της ακροδεξιάς: Θάνατος (διότι η επαναπροώθηση ενός Αφγανού τι άλλο μπορεί να συνεπάγεται από θάνατο;) στους (λάθρο-)Μετανάστες, Έξω οι αλλόθρησκοι, Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις στις γειτονιές, Κάμερες παντού, Ζήτω η Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών.

Το θέμα όμως είναι κατά πόσο αυτή η ατζέντα θα ωφελήσει την Ελλάδα;

Λυπάμαι αλλά είμαι απολύτως σίγουρη πως δεν θα ωφελήσει.
Όταν ριζοσπαστικοποιούνται οι μεν (Έλληνες ακροδεξιοί) , είναι φυσικό επακόλουθο να ριζοσπαστικοποιούνται και οι δε (όλοι οι υπόλοιποι).

Φιλικά!

Ένα απόγευμα στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα

Την περασμένη Πέμπτη, 28/5, κατά τις 6 το απόγευμα επισκεφτήκαμε την πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα.
Ησυχία επικρατούσε στην πλατεία. Μετανάστης ουδείς. Κάποια παιδιά καθόντουσαν έξω από την κλειστή πια παιδική χαρά.
Μιλήσαμε μαζί τους.
Ένα αγοράκι 11 ετών μας δήλωσε ότι δεν επιθυμεί τους ξένους διότι «μας έχουν βρωμίσει την πλατεία». Το 14ων ετών κορίτσι που καθόταν δίπλα του είχε διαφορετική άποψη: «εγώ πιστεύω πως δεν τα προκαλούν οι ξένοι αυτά, όλοι βάζουν το χεράκι τους. Μπορεί να υπάρχουν κακοί ξένοι, αλλά υπάρχουν και κακοί έλληνες. Θα πρέπει να βοηθήσουμε όλοι μαζί την κατάσταση. Θα πρέπει αν μην είμαστε τόσο εγωκεντρικοί, να μην σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας, θα πρέπει να βρούμε έναν τρόπο ώστε να ζούμε καλύτερα όλοι μαζί»
Το τρίτο αγόρι όμως 13 ετών διαφωνούσε απολύτως «πρέπει να τους διώξουμε τους βρωμιάρηδες» και συνέχισε εξιστορώντας μας περιφανώς το χθεσινό συμβάν: «ένας από εμάς εχθές έδιωχνε έναν ξένο και ο ξένος άρχισε να φωνάζει και τότε ο δικός μας τον έριξε στα κάγκελα και τον χτύπησε και έπειτα ήρθε ένας άλλος από εμάς με ντουντούκα και του ζήταγε χαρτιά κι έπειτα τον χτύπησε και αυτός με την ντουντούκα και ο ξένος έφυγε»

η παιδική χαρά μια εβδομάδα πριν τα γεγονότα

Εντός ολίγου άρχισαν να συρρέουν στην πλατεία 40-50 αντιεξουσιαστές, αποκαλούμενοι «αλληλέγγυοι των μεταναστών». Με ταχείες κινήσεις και τον απαραίτητο εξοπλισμό άρχισαν να σπάνε την αλυσίδα που κρατούσε κλειστές τις καγκελένιες πόρτες εισόδου της παιδικής χαράς της πλατείας, τις οποίες είχε σφραγίσει, ιδία βουλήσει, η επιτροπή κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα, με τη δικαιολογία ότι «το βράδυ οι Αφγανοί έμπαιναν στο πάρκο, έσπαγαν τις κούνιες και τα παιδιά τους δεν μπορούσαν να παίξουν». Σύμφωνα βέβαια με μαρτυρίες άλλων κατοίκων (Ελλήνων) στα πέριξ της πλατείας, ουδέποτε είχε δημιουργηθεί πρόβλημα με τους Αφγανούς και τα παιδιά τους. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε τελευταία με την παραπληροφόρηση από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ και τις σχετικές κινητοποιήσεις ένθεν και ένθεν. Εντύπωση πάντως προκαλεί η απουσία φύλακα της παιδικής χαράς.

η παιδική χαρά μια εβδομάδα πριν τα γεγονότα

Αφού ολοκλήρωσε το έργο της αφαιρώντας εξολοκλήρου τις καγκελένιες πόρτες της παιδικής χαράς, η ομάδα των αντιεξουσιαστών αποχώρησε με τη συνοδεία των ΜΑΤ και τη σκυτάλη πήρε η Επιτροπή κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα - περί τα 25 άτομα μεγάλης ηλικίας (50-70). Κατά πως μάθαμε, η διαδικασία αυτή, με κάποιες παραλλαγές, επαναλαμβάνεται καθημερινά τους τελευταίους μήνες.
Με ντουντούκες καλούσαν τον κόσμο να βγει από τα σπίτια του «Μην κάθεστε τα σπίτια σας, κατεβείτε μαζί μας, εσείς τους τρώτε στη μάπα». Μια ομάδα ανέλαβε να αποκαταστήσει την τάξη στο πάρκο τοποθετώντας ένα αυτοσχέδιο κοντραπλακέ στην είσοδο του πάρκου, στη θέση της πόρτας, επί του οποίου έγραψαν με μπλε μπογιά τη λέξη Ελλάς! Σαφές το μήνυμα: το πάρκο ανήκει στους Έλληνες και θα το κρατήσουμε ελληνικό ακόμα κι αν αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη στέρηση της απόλαυση του πάρκου ακόμα και από τους ίδιους τους Έλληνες. Αυτή εξάλλου δεν είναι και η ιστορία της μικρής και απομονωμένης πλην τίμιας και καθαρόαιμης Ελλαδίτσας μας;

η παιδική χαρά μια εβδομάδα τώρα

Προσπαθήσαμε να μιλήσουμε με όσους παρευρίσκονταν στην πλατεία. Αρκετοί (Έλληνες) μας εκμυστηρεύτηκαν πως φοβούνται πλέον να κατέβουν στην πλατεία, πως φοβούνται όχι τους ξένους αλλά τους Έλληνες και πως συμφωνούν με την κίνηση των αναρχικών να ανοίξουν το πάρκο, μια και δεν τολμούν να το πράξουν οι ίδιοι. (Σημειώνουμε ότι ο πατέρας Προκόπιος του Αγ. Παντελεήμονα δέχεται καθημερινά προπηλακισμούς από την Επιτροπή κατοίκων εξαιτίας της πρωτοβουλίας του να οργανώνει συσσίτια για τους ενδεείς μετανάστες της περιοχής.) Άλλοι βέβαια διαφώνησαν σφόδρα και, εν μέσω ύβρεων και μπουκαλιών που εκσφενδόνιζαν κατά πάνω μας ώστε να μας καταστήσουν σαφέστατη την απαίτησή τους να φύγουμε από την «πλατεία τους», υποστήριζαν πως αφού δεν υπάρχει κράτος να τους προστατεύσει έχουν πάρει το νόμο στα χέρια τους.
Α, ναι η πλατεία τελεί πράγματι υπό κατάληψη, την έχουν καταλάβει 20-25 έλληνες εις βάρος όχι μόνο των αλλοδαπών αλλά κυρίως των ελλήνων κατοίκων της περιοχής.

***

Αντί για επίλογο θα παραθέσω μια σύντομη ιστορία:

Ένας κύριος κάθεται στην πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα και καπνίζει πακιστανικά τσιγάρα. Στην ερώτηση μας σχετικά με την κατάσταση στην πλατεία απαντά συνοπτικά: «είμαι κομμουνιστής και ρατσιστής». Όσον αφορά τα τσιγάρα που καπνίζει, η απάντησή του είναι επίσης σαφής: «αυτά δεν με πειράζουν, είναι φτηνά και καλά τσιγάρα».
Η σύντομη αυτή στιχομυθία αποδίδει εύληπτα τον σκληρό πυρήνα του προβλήματος της μετανάστευσης. Οι χώρες υποδοχής θέλουν τα προϊόντα και την εργασία, αλλά όχι τους ανθρώπους που φέρουν τα προϊόντα και εκτελούν την εργασίας. Εδώ και έναν αιώνα οι ενασχολούμενοι με το μεταναστευτικό ζήτημα προσπαθούν, ανεπιτυχώς φυσικά, να βρουν με ποιο τρόπο θα δέχονται εισροές εργατικών χεριών και ουχί ανθρώπων - κατά την περίφημη φράση του Max Frisch «We asked for workers, and human beings came».

_____________________________________________________________

* Το κείμενο δημοσιεύεται στην LIFO, Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2009

Η πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα και οι συλλογικές ευθύνες

Το εκρηκτικό κλίμα του Αγ. Παντελεήμονα δεν οφείλεται απαραιτήτως σε μια εν γένει ρατσιστική συμπεριφορά των κατοίκων του. Η αφήγηση αυτή οδηγεί μόνο σε αδιέξοδα. Οι ευθύνες επιμερίζονται σε διάφορους φορείς:

1. Στο κράτος και στην παντελή έλλειψη πολιτικής ασύλου. Οι προερχόμενοι από χώρες υψηλού κινδύνου θα αναζητήσουν ασφαλή τόπο διαμονής είτε το θέλουμε είτε όχι. Το αυτό πράξαμε κι εμείς. Το ζήτημα συνεπώς επικεντρώνεται στα μέτρα που καλείται να πάρει το κράτος όχι για να εμποδίσει την είσοδό τους, διότι αυτό πολύ απλά δεν μπορεί να συμβεί, αλλά για να μετριάσει τις ζημίες. Το οποίο στην πράξη σημαίνει ότι όποιοι επιθυμούν να αιτηθούν άσυλο θα πρέπει από τη πρώτη στιγμή να τύχουν φροντίδας από υπηρεσίες υποδοχής (και όχι να απομονωθούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης) ώστε να έχουν ασφαλές και αξιοπρεπές κατάλυμα μέχρις ότου εξεταστεί το αίτημά τους για άσυλο. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης του αιτήματος θα πρέπει οι αιτούντες να έχουν πρόσβαση στην αγορά εργασία και σε προγράμματα ένταξης. Η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος θα πρέπει να είναι διαφανής, δίκαιη και ουσιαστική. Εάν οι αρμόδιοι κρίνουν πως ο αιτών αντιμετωπίζει κίνδυνο στη χώρα καταγωγής του θα πρέπει να του αναγνωριστεί το καθεστώς του πρόσφυγα. Εάν όχι, θα πρέπει, με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και λαμβάνοντας υπόψη τις σχέσεις που έχει εν τω μεταξύ διαμορφώσει με τη χώρα υποδοχής, είτε να διευκολυνθεί η επιστροφή του στη χώρα καταγωγής είτε να αποκτήσει άδεια παραμονής ως μετανάστης. Σημειώνουμε ότι αυτό είναι το μοντέλο που εφαρμόζει η Σουηδία από το Δεκέμβρη του 2008.

2. Στον Κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ, βάσει του οποίας ο αιτών άσυλο οφείλει να παραμείνει στην πρώτη ασφαλή χώρα που θα φτάσει έως ότου λάβει τελεσίδικη απόφαση στο αίτημά του. Η Ελλάδα είναι συνήθως η πρώτη ασφαλής χώρα. Η πολιτεία οφείλει να καταγγείλει την εν λόγω Συνθήκη καθότι αφενός δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετεί η χώρα μας όλους τους αιτούντες άσυλο και αφετέρου οι πρόσφυγες που καταφτάνουν στην Ελλάδα στην πλειονότητα τους επιθυμούν να μεταβούν σε άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ όπου και διαμένουν φίλοι και συγγενείς τους. Λόγω όμως της Συνθήκης δεν μπορούν να το πράξουν, με αποτέλεσμα να τελούν υπό καθεστώς ομηρίας, μια και η Ελλάδα δεν τους αναγνωρίζει ως πρόσφυγες, τα λοιπά κράτη της ΕΕ δεν τους δέχονται, ενώ ταυτοχρόνως σύμφωνα με την αρχή της "μη-επαναπροώθησης" δεν επιτρέπεται η χώρα υποδοχής να στους προωθήσει στη χώρα καταγωγής τους, όταν δεν διασφαλίζεται η ασφάλειά τους εκεί. Η δε επαναπροώθησή τους στη χώρα διέλευσης, η οποία είναι συνήθως η Τουρκία, εγείρει πλήθος ερωτημάτων καθώς δεν έχει δοθεί σαφής απάντηση σχετικά με το εάν είναι ή δεν είναι ασφαλής χώρα η Τουρκία και για ποιους. Με άλλα λόγια, βρίσκονται σε μια γραφειοκρατική no man's land, στην οποία για να επιβιώσουν δεν έχουν άλλο τρόπο παρά να καταφύγουν στην παραβατική συμπεριφορά.

3. Στα ακροδεξιά κόμματα καθώς καλλιεργούν και ενθαρρύνουν τη ξενοφοβία προς άγραν ψήφου. Καθώς και στα λοιπά κόμματα που δεν λαμβάνουν πολιτικές πρωτοβουλίες φοβούμενα το ενδεχόμενο πολιτικό κόστος.

4. Σε κάποιες οργανώσεις αντιεξουσιαστών που συχνά δεν αντιλαμβάνονται ότι το «μεταναστευτικό» είναι ένα πολύπλοκο ζήτημα που απαιτεί γνώση και στρατηγική κινήσεων και δεν επιλύεται με κινήσεις εντυπωσιασμού και μάλιστα επιθετικές.

5. Στα ΜΜΕ που χαϊδεύουν τα αυτιά διαφόρων αγανακτισμένων πολιτών προς άγραν υψηλότερου ποσοστού στην AGB αλλά και στην προχειρότητα κάποιων δημοσιογράφων. Επί παραδείγματι της τελευταίες ημέρες σε εφημερίδες και δελτία ειδήσεων λαμβάνει χώρα ένας «πλειστηριασμός» σχετικά με τον αριθμό των «λαθρομεταναστών» (sic) και «φονταμενταλιστών ισλαμιστών» (sic) τα οποία ούτε έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα ούτε προσφέρουν υπηρεσία στη χώρα μας καθώς έχουν ως μοναδικό αποτέλεσμα την έξαρση της ξενοφοβίας παρακολούθημα της οποίας είναι η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού.


***

Η πλατεία του Αγ. Παντελεήμονα με βήμα ταχύ μεταμορφώνεται σε γειτονιά του Μπρόνξ, όπου οι κάτοικοι παίρνουν το νόμο στα χέρια τους. Πολύ φοβάμαι πως εάν δεν ληφθούν μέτρα σύντομα θα έχουμε νεκρό. Και τότε … ο Δεκέμβρης θα επαναληφθεί και πάλι, και πάλι.

__________________________________________________________________

Το παρόν κείμενο δημοσιευέται στην εφημερίδα ΕΘΝΟΣ, 5 Ιουνίου 2009

Πέμπτη 4 Ιουνίου 2009

Τι συμβαίνει με το Εφετείο Αθηνών;

Κάτι έχει η πολιτεία στο μυαλό της να κάνει (μάλλον) με το ζήτημα του Εφετείου αλλά δεν είναι ούτε σαφές ούτε αποφασιστικό.

Τις προάλλες πήγαν, με κάμερες φυσικά, τα συνεργεία του Δήμου Αθηνών και καθάρισαν τον προαύλιο χώρο του Εφετείου, δίχως βέβαια να καθαρίσουν και τον εσωτερικό χώρο του που πράγματι βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Η γνωστή τακτική του «όσα καταγράφουν τα κανάλια» (κατά το «όσα βλέπει η πεθερά»). Το αυτό είχαν πράξει και στην διαβόητη πολυκατοικία στην Μενάνδρου 77.

Στη συνέχεια εμφανίστηκε η αστυνομία ωσάν αποφασισμένη να εκκενώσει το χώρο. Για κάποιο μικρό χρονικό διάστημα, περίπου μία ώρα, δεν επέτρεπαν σε κανέναν να εισέλθει στο χώρο του Εφετείου. Στη συνέχεια αποχώρησαν αφήνοντας πίσω τους ένα κάγκελο να ενώνει οριζοντίως τα καγκελάκια που λείπουν. Άγνωστη η χρησιμότητα αυτού του καγκέλου.


Τα περί Δήμου και Δημάρχου δεν θα τα σχολιάσω. Τα έχουμε πει δεκάδες φορές. Ο άνθρωπος αυτός πρέπει να φύγει άμεσα από το Δήμο όχι μόνο γιατί δεν σέβεται τα δικαιώματα των αλλοδαπών, αλλά κυρίως διότι δεν σέβεται τη ψήφο των πολιτών που τον εμπιστεύτηκαν και σε τελική ανάλυση δεν κάνει τη δουλεία του.

Θα επικεντρωθώ όμως στο κράτος, δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση, στην αστυνομία ως συντεταγμένη εξουσία του κράτους. Το θέμα μας φυσικά δεν είναι ούτε το οριζόντιο κάγκελο, ούτε το γιατί αποχώρησαν, αλλά το γιατί πήγαν όταν δεν υπήρχε κανένα σχέδιο μεταφοράς των ανθρώπων αυτών, που ζουν σαν ζώα εντός του Εφετείου, σε ασφαλές και αξιοπρεπές κατάλυμα που θα τους εξασφάλιζε τροφή και στέγη καθώς και υπηρεσίες υποδοχής ώστε όσοι επιθυμούν να υποβάλλουν αίτημα ασύλου να το πράξουν άμεσα ενώ όσοι επιθυμούν να επιστρέψουν στην χώρα καταγωγής ή διέλευσης να διευκολυνθούν.

Μέσα στο Εφετείο υπάρχουν άνθρωποι που ενδεχομένως καταχρηστικά να αιτούνται άσυλο κι αυτό θα πρέπει να διερευνηθεί από τους αρμόδιους φορείς με διαφανείς και δίκαιες διαδικασίες, αλλά υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν βάσιμους λόγους να αιτηθούν και να λάβουν το καθεστώς του πρόσφυγα, όπως άνθρωποι από το Νταρφούρ του Σουδάν.

Επίσης, μέσα στο Εφετείο δεν «διαβιούν» μόνο αλλοδαποί, αλλά και γηγενείς χρήστες ναρκωτικών και άποροι για τους οποίους θα πρέπει επίσης να ληφθούν τα ανάλογα μέτρα.

Τέλος οι «ένοικοι» του Εφετείου σήμερα δεν αντιμετωπίζουν μόνο προβλήματα από τις ακροδεξιές ομάδες και την αστυνομία αλλά και από επαγγελματίες κλέφτες, έλληνες και αλλοδαποί, που χρησιμοποιούν το Εφετείο ως λημέρι για να επιτίθενται στους περαστικούς της οδού Σωκράτους. Οι συγκρούσεις μεταξύ των ενοικούντων στο Εφετείο και των κλεφτών είναι καθημερινές. Οι τελευταίοι μάλιστα δεν δίστασαν να σπάσουν το αυτοσχέδιο κυλικείο του Εφετείου και να πάρουν τα ελάχιστα τρόφιμα που είχαν οι αλλοδαποί.

Αυτές οι κινήσεις εντυπωσιασμού προς άγραν ψήφου φυσικά δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Χρειάζονται πολιτικές πρωτοβουλίες αντίστοιχες του προβλήματος, και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα τόσο των γηγενών όσο και των αλλοδαπών για τα οποία ως κράτος δεσμευόμαστε από διεθνείς συνθήκες αλλά και από την ιστορία μας.

Η κρίση του ασύλου και η έξαρση της ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα

[ Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, κ. Κ. Καραμανλή και στον
Υπουργό Εσωτερικών, κ. Π. Παυλόπουλο]
Κοινό Δελτίο Τύπου ΕΕΔΑ– AEDH
Βρυξέλλες-Αθήνα, 3 Ιουνίου 2009

Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και η Ευρωπαϊκή Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εκφράζουν την βαθιά τους ανησυχία για την επείγουσα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σε σχέση με το σύστημα παροχής ασύλου και την έξαρση της ξενοφοβίας και της ρατσιστικής βίας στην Ελλάδα. Η ΕΕΔΑ και η AEDH προτείνουν πολιτικές και άμεση δράση, ώστε να αποφευχθεί η επιδείνωση φαινομένων παραβίασης δικαιωμάτων του ανθρώπου με ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες για τα θύματα και την κοινωνία.

Η ΕΕΔΑ και η AEDH ανησυχούν για το σχέδιο ελληνικού προεδρικού διατάγματος το οποίο
επιδεινώνει περαιτέρω την κρίση του συστήματος ασύλου στην Ελλάδα. Οι προτεινόμενες
τροποποιήσεις στο Προεδρικό Διάταγμα 90/2008, που ενσωματώνει στην ελληνική έννομη τάξη τις διατάξεις της Οδηγίας της Ε.Ε. για τις Διαδικασίες Ασύλου περιλαμβάνουν:

- Την κατάργηση της επιτροπής προσφυγών για την ουσιαστική εξέταση των αιτήσεων ασύλου σε δεύτερο βαθμό. Αυτό αφήνει τους αιτούντες άσυλο χωρίς το δικαίωμα προσφυγής για την ουσιαστική εξέταση της αίτησής τους σε δεύτερο βαθμό. Σε περίπτωση απόρριψης, που αποτελεί άλλωστε την έκβαση της συντριπτικής πλειοψηφίας των αιτήσεων ασύλου στην Ελλάδα (98,62% το 2008), οι αιτούντες άσυλο θα μπορούν να ζητήσουν την επανεξέταση από το Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο όμως εξετάζει μόνο τη νομιμότητα της διαδικασίας, αλλά δεν ασκεί πλήρη έλεγχο όλων των νομικών και πραγματικών πτυχών των υποθέσεων.

- Η αποφαστική αρμοδιότητα για τις αιτήσεις ασύλου επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια των
περιφερειακών και τοπικών αστυνομικών διευθύνσεων σε όλη την Ελλάδα, χωρίς κανένα
αποτελεσματικό ρόλο των μη αστυνομικών οργάνων και των ΜΚΟ. Η υπάρχουσα επιτροπή
προσφυγών που διατηρείται για τις εκκρεμούσες προσφυγές υποβιβάζεται σε ένα συμβουλευτικό όργανο χωρίς αποφασιστική αρμοδιότητα.

Τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές αρχές απείχαν από την άμεση και αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των αιτούντων άσυλο, μεταξύ των οποίων γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι. Το ποσοστό παροχής ασύλου είναι από τα χαμηλότερα στην Ευρώπη (1,38% το 2008 για χορήγηση ασύλου και καθεστώτος ανθρωπιστικής προστασίας) και το ελληνικό κράτος δεν παρέχει αποτελεσματική προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων κατά της κράτησης και της απέλασής τους παρά τις επείγουσες συστάσεις από εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς[1].

Την ίδια στιγμή, μεγάλος αριθμός αιτούντων άσυλο προσπαθεί κάθε Σαββατοκύριακο να υποβάλει αίτηση ασύλου στην αστυνομική διεύθυνση Αττικής στην Πέτρου Ράλλη. Κατά τη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας και μετά από συγκρούσεις με την αστυνομία, τους τελευταίους 6 μήνες 3 αιτούντες άσυλο έχουν χάσει τη ζωή τους, κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Περιοχές του ιστορικού κέντρου της Αθήνας κατοικούνται, νοικιάζονται ή καταλαμβάνονται, από μετανάστες χωρίς χαρτιά και αιτούντες άσυλο υπό επισφαλείς ή απάνθρωπες συνθήκες, ενώ η ξενοφοβική δημόσια συζήτηση σχετικά με τα «γκέτο» και την εγκληματικότητα των μεταναστών έχει αυξηθεί [2].

Μέρα με τη μέρα περιστατικά ισλαμοφοβίας και ρατσιστικής βίας από οργανωμένες ακροδεξιές ομάδες εναντίον των μεταναστών και αιτούντων άσυλο λαμβάνουν χώρα στο κέντρο και στα προάστια της Αθήνας, χωρίς καμία ουσιαστική παρέμβαση της Αστυνομίας για την προστασία των θυμάτων, ενώ οι επίσημες στατιστικές δεν έχουν ποτέ καταγράψει κάποιο ρατσιστικό έγκλημα στην Ελλάδα.

Φυλακές-πλοία και στρατιωτικά κέντρα κράτησης σε προάστια της Αθήνας, συζητούνται ή
ανακοινώνονται ως πολιτική για να εκκενώσουν το κέντρο της πόλης από τους αιτούντες άσυλο και τους μετανάστες χωρίς χαρτιά.

Η ΕΕΔΑ και η AEDH HLHR και AEDH παροτρύνουν τις ελληνικές αρχές:

- Να απέχουν από κάθε ενέργεια ή νομοθετική πρωτοβουλία που θα οδηγήσει σε περαιτέρω
παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μεταναστών χωρίς χαρτιά, ως εκ τούτου να
διατηρηθεί η σε δεύτερο βαθμό ουσιαστική εξέταση των αιτήσεων ασύλου, να απέχουν από
τη μαζική απόρριψη αιτημάτων ασύλου και να εγγυηθούν την αποτελεσματική και διαφανή
εξέταση σε πρώτο βαθμό των αιτήσεων για χορήγηση ασύλου σε εκείνους που δικαιούνται
διεθνούς και ανθρωπιστικής προστασίας.

- Να διαμορφωθούν πολιτικές, που θα καθοδηγούνται από μια προσέγγιση βασισμένη και
προσανατολισμένη στα ανθρώπινα δικαιώματα, η οποία θα διασφαλίζει θετικά
αποτελέσματα τόσο για τους μετανάστες χωρίς χαρτιά όσο και για την ελληνική κοινωνία.

- Να συμπεριλάβουν πλήρως και το συντομότερο δυνατό οργανώσεις πολιτών, αρμόδιες ΜΚΟ
και ακαδημαϊκά κέντρα, αλλά το κυριότερο ενώσεις και οργανώσεις μεταναστών, στο
σχεδιασμό και την υλοποίηση μεταναστευτικών πολιτικών.

- Να προβούν στην πλήρη ένταξη και τη χορήγηση δικαιωμάτων στους μετανάστες, που ζουν
για πολλά χρόνια στην Ελλάδα, προκειμένου να επιτευχθεί η πολιτική συμμετοχή, μέσω της
δημόσιας εκπροσώπησης, καθώς και η αντιστάθμιση της ξενοφοβίας στις τοπικές κοινότητες
και σε εθνικό επίπεδο.

- Να παρέχουν αποτελεσματική προστασία στις ευάλωτες ομάδες, όπως στις γυναίκες, στα
παιδιά και στους ηλικιωμένους, με προστασία από την απέλαση, όπου χρειάζεται, και με την
παροχή στους ασυνόδευτα ανηλίκους, αποτελεσματικής εκπροσώπησης, επιτροπείας,
κοινωνικής μέριμνας και προστασίας ειδικά σχεδιασμένης για τις ανάγκες τους.

- Να προβούν σε μεταρρυθμίσεις και να εφαρμόσουν ένα αποτελεσματικό σύστημα παροχής
ασύλου, υιoθετώντας συστάσεις και προτάσεις από αρμόδιους διεθνείς, διακυβερνητικούς
και εθνικούς φορείς και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

- Να προβούν, ως συνοριακό κράτος μέλος της ΕΕ στα αναγκαία μέτρα για την ενεργοποίηση
της ευρωπαϊκής οδηγίας 55/2001 σχετικά με την μαζική εισροή εκτοπισθέντων, για την
προάσπιση εκείνων των εθνοτικών και ευάλωτων ομάδων που χρήζουν ανθρωπιστικής
προστασίας έχοντας ξερριζωθεί από τις χώρες τους, όπου επικρατούν συνθήκες πολέμου ή
αναταραχών. Το μέτρο αυτό θα μπορούσε να καλύψει τα πρόσωπα που σύμφωνα με την
ελληνική πολιτεία δεν δικαιούνται το καθεστώς του ασύλου, αλλά έχουν ανάγκη από
προσωρινή προστασία

- Να παρέχουν μια λογική οδό και δυνατότητα ρύθμισης-νομιμοποίησης της κατάστασης των
μεταναστών που ήδη απασχολούνται στην ευρέως διαδεδομένη ελληνική παραοικονομία.

- Να παρέχουν αποτελεσματική προστασία και βοήθεια στα θύματα εγκλημάτων ρατσισμού,
διακρίσεων και μίσους με την ενεργοποίηση και την αποτελεσματική εφαρμογή των
υφιστάμενων αντιρατσιστικών διατάξεων και της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων.

- Να απέχουν από οποιαδήποτε σχόλια, πολιτική δράση ή δημόσιο λόγο που θα μπορούσε να
ενισχύσει περαιτέρω ή να παράσχει γόνιμο έδαφος για επικίνδυνες και ταχεία κλιμακούμενες
ξενοφοβικές τάσεις και βία που απειλούν την κοινωνική συνοχή.

Pierre Barge
Πρόεδρος AEDH - Association Européenne pour la défense des Droits de l’Homme

Μίλτος Παύλου
Διευθυντής ΕΝΩΣΗ-KEΜΟ Εθνικό Παρατηρητήριο του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας

Δημήτρης Χριστόπουλος
Πρόεδρος ΕΕΔΑ - Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
______________________________________________________________

[1] 1 Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις των ελληνικών αρχών στην έκθεση του Thomas Hammarberg, Επιτρόπου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης, Στρασβούργο, CommDH (2009) 6 (4/2/2009) ‘the Aliens Law has not included
an individual provision for the exclusion from arrest and detention for deportation of unaccompanied minors who violate the migration legislation. Besides, the prospect of an opposite provision would increase the problem of the “children of traffic lights” and child labour in general.’ (Appendix, σ.23). Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει προτείνει την κατάργηση της κράτησης και της απέλασης των ασυνόδευτων ανηλίκων από τον Οκτώβριο του 2005.www.synigoros.gr

[2] Σύμφωνα με τα στοιχεία του Εθνικού Παρατηρητηρίου του Ρατσισμού και της Ξενοφοβίας (ΕΝΩΣΗ-ΚΕΜΟ) η αύξηση των περιστατικών ρατσιστικής βίας και ισλαμοφοβίας έχουν αρχίσει να παίρνουν ανησυχητικές διαστάσεις, από τότε που ένα
ακροδεξιό πολιτικό κόμμα εξελέγη στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το φθινόπωρο του 2007. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου υλοποιεί το Εθνικό Εστιακό Κέντρο για το Ρατσισμό και την Ξενοφοβία στην Ελλάδα. www.hlhr.gr